The topic of carbon farming has been gaining popularity in recent years; however, relatively few farmers and industry professionals can clearly define what the entire process actually involves. The emerging voluntary carbon programs and the assumptions of the EU Common Agricultural Policy (CAP) are often confused. To better understand farmers’ perspectives, I conducted a small survey among two Polish farmers involved in the industry to find out what aspects of carbon farming they find difficult to understand and what their opinions on the topic are.
Small survey study:
The survey was distributed with questions related to carbon farming among a broad group of farmers, resulting in 34 responses. Despite the relatively small number of respondents, the survey provided interesting insights into farmers' opinions about carbon farming.Among respondents, 50% of farms specialized in crop production, while the remaining 50% combined crop and livestock production. The most common answer to the question about farm size was 0-30 hectares (23,5%), followed by 30-60 hectares and 150-300 hectares (both 20,6%). All respondents declared that the farms were managed either by themselves or by their partners. At the same time, none of the responses came from farms larger than 500 hectares.

Z oaaedzi jakościowych i ilościowych wynika, że rolnicy chcieliby się dowiedzieć więcej na temat rolnictwa węglowego, aż 69,7% twierdzi, że powinno być dostępnych więcej materiałów informacyjnych o rolnictwie węglowym. Widoczna jest potrzeba edukacji w obszarze rolnictwa węglowego pomimo tego, że 47,1% odpowiadających deklaruje, że nie planuje przystąpić do programów węglowych w dającej się przewidzieć przyszłości.
Wśród odpowiedzi na pytanie “Wyjaśnij jak rozumiesz pojęcie kredyt węglowy” większość odpowiedzi była intuicyjnie blisko tematu- sekwestracji jakiejś jednostki węgla i pojęcia gleby. Wydaje się, że rolnicy rozumieją, powiązanie rolnictwa węglowego z ograniczeniem emisyjności i potencjalnymi zyskami za pochłanianie węgla. Jednak w żadnej z odpowiedzi nie wskazano prawidłowo, że jest to tona ekwiwalentu CO2 zmniejszonych emisji lub akumulacji w glebie. Pojawiały się również odpowiedzi przejawiające obawy przed karaniem rolników za emisje lub uznawanie tego za “ekologiczną głupotę”. W ankiecie, wśród odpowiedzi przeważa raczej ciekawość tematu i pozytywne lub neutralne nastawienie, 15,2% rolników uważa, że rolnictwo węglowe nie ma potencjału i nie warto go rozwijać a 38,2% rolników deklaruje, że chciałoby przystąpić do programów węglowych ale za mało o nich wie.
W ankiecie pojawiło się kilka pytań, gdzie rolnicy w skali od “1 Nic nie wiem” do “10 Wiem bardzo dużo” oceniali swój poziom wiedzy w danym obszarze. Z odpowiedzi wynika, że rolnicy czują się pewnie jeśli chodzi o “znajomość metod agronomicznych sekwestrujących węgiel w glebie” i “znajomość metod ograniczających emisyjność zabiegów agrotechnicznych”. Średnia wartość odpowiedzi o metodach sekwestracji węgla wyniosła 5,3, mediana 6,5 a dla metod ograniczających emisyjność średnia wyniosła 5,9 a mediana 7. Ciekawym jest zestawienie powyższych wyników odpowiedziami na pytanie “Wiem jakie główne środki produkcji brane są pod uwagę przy wyliczaniu śladu węglowego” bo średnia wartość odpowiedzi wyniosła 4,1 a mediana 4. Dodatkowo rolnicy nie mają pewności, co powinni zrobić w swoim gospodarstwie, aby generować możliwie dużo kredytów węglowych. Przedstawione jest to w tabeli poniżej.
Odpowiedzi na powyższe pytania wskazują, że rolnicy czują się pewnie w stosowaniu praktyk węglowych i często mają świadomość jak gospodarować w sposób zrównoważony. Brakuje im jednak wiedzy, jak liczony jest ślad węglowy produktów, które stosują- pokazuje to, że jest duża świadomość na temat emisji “w gospodarstwie” jednak mała świadomość emisji “poza gospodarstwem”. Można ująć to analogicznie do emisji z zakresu III.
Odpowiedzi respondentów wskazują, że wśród najmłodszych rolników jest spora otwartość na rozwiązania zrównoważone, jednak często brakuje wiedzy na ten temat. Należy też zwrócić uwagę, że 91,2% odpowiadających jest przed 35 rokiem życia- może to być jedna z przyczyn otwartości na bardziej zrównoważone rozwiązania. Więcej materiałów edukacyjnych może pozytywnie wpłynąć na podejście do rolnictwa węglowego. Skomplikowane regulacje i niezrozumienie modelu biznesowego może odpychać rolników od nawiązywania współpracy z firmami oferującymi programy węglowe.
ul. Kętrzyńska 11, 11-420 Srokowo
REGON 529448314
kontakt@agem-agency.eu
NIP 5214082848